Łazienki mineralne im. prof. Józefa Poborskiego w Słonej

Otwarte 21 kwietnia w Słonej Łazienki mineralne mają za patrona prof. Józefa Poborskiego.

Prof. dr inż. Józef Wacław Poborski urodził się 6 kwietnia 1912 roku w Lusławicach. W 1930 roku rozpoczął studia matematyczne na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, skąd przeniósł się na Wydział Górniczy Akademii Górniczej w Krakowie. W 1938 roku uzyskał dyplom inżyniera górniczego, w 1950 stopień doktora, w 1954 roku tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1972 roku profesora zwyczajnego.

Przebieg pracy zawodowej: Państwowy Instytut Geologiczny w Warszawie: 1938–1939, 1946–1954; Kopalnia Soli w Bochni 1939–1945: najpierw na stażu górniczym, potem jako geolog-mierniczy kopalni; AGH: pracownik naukowo-dydaktyczny na Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym i Wydziale Górniczym 1945–1982, kierownik Zakładu Złóż Soli i Surowców Chemicznych 1952–1982, prodziekan Wydziału Geologiczno-Poszukiwawczego 1954–1956, przewodniczący Komisji ds. budowy Muzeum Geologicznego AGH. Praca za granicą: Universidad de Luz w Maracaibo (Wenezuela) — wykłady z geologii górniczej na Wydziale Inżynierii 1979–1980; w latach siedemdziesiątych prace badawcze w rejonie zagłębi węglowych w Brazylii.

Staże: studium podyplomowe w Graduate School w Pittsburghu (USA) 1948–1949.

Badania: poszukiwania rud żelaza i fosforytów na północno-wschodnim obrzeżu Gór Świętokrzyskich; badania geologiczne i geofizyczne w regionie kujawskim na strukturach solnych Izbica Kujawska — Łęczyca i Góra; badania dotyczące budowy geologicznej złóż soli kamiennej w powiązaniu z tektoniką regionalną na Podkarpaciu krakowsko-bocheńskim (Wieliczka, Bochnia), złóż solnych w Wielkopolsce (Inowrocław, Kłodawa, Wapno), nad Zatoką Pucką oraz na monoklinie przedsudeckiej.

Działalność pozanaukowa: udział w kampanii wrześniowej 1939; inicjator i współtwórca Parku Krajobrazowego Rożnowsko-Ciężkowickiego.

Był autorem ponad 100 prac (polskich i zagranicznych), głównie artykułów, opracowań o charakterze monograficznym, rozdziałów w podręcznikach, rozpraw, komunikatów. Uczestniczył w dziesiątkach ekspertyz i opracowań naukowo-badawczych. Był opiekunem ponad 100 prac dyplomowych inżynierskich i magisterskich oraz promotorem 11 prac doktorskich. W swej działalności naukowo-badawczej ściśle współpracował z przemysłem solnym i przemysłem surowców chemicznych.

Był członkiem NOT, Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Górniczych, Oddział w Krakowie 1951–1979, Komitetu Górnictwa PAN przy Wydziale IV Nauk Technicznych w Warszawie 1961–1986, Komisji Nauk Geologicznych PAN, Oddział w Krakowie 1989–1998, Polskiego Towarzystwa Geologicznego, Rady Muzeum Żup Krakowskich w Wieliczce.

We wrześniu 1982 roku przeszedł na emeryturę.

Odznaczenia i nagrody

Państwowa Nagroda II stopnia (za udział w odkryciu złoża soli potasowych polihalitowych w Zatoce Puckiej), Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Stopień Generalnego Dyrektora Górniczego III stopnia (przyznany przez Ministra Przemysłu Chemicznego), Złota Odznaka „Za Pracę Społeczną dla Miasta Krakowa”, Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”, Odznaka „Za Zasługi dla Województwa Tarnowskiego”, Złota Odznaka „ Za Zasługi dla Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.”

Prof. Józef Poborski zmarł 21 sierpnia 1998 roku i został  pochowany na Cmentarzu Batowickim w Krakowie.

Źródło informacji: https://historia.agh.edu.pl/wiki/J%C3%B3zef_Wac%C5%82aw_Poborski